مسترکلس تدریس فیلمسازی مارتین اسکورسیزی قسمت 21

انتخاب سیاه و سفید

دارم متوجه می‌شوم که وقتی بعضی از فیلم‌های جدید، فیلم‌های مدرن را می‌بینم، بله، تا حدی دلم برای سیاه و سفید تنگ می‌شود.

و این کسی است که می‌گوید من مجذوب فیلم تکنی‌کالر سه‌نواری بودم، با این حال سیاه و سفید در کنار آن وجود داشت و حس رنگ خاص خودش را داشت.

نور و سایه.

سبک خودش را داشت.

به نوعی معنای خودش را داشت.

اما من آن را فقط، به یک معنا، واقعیت، به صورت ترجمه حروف به حروف یافتم.

اینکه جلوی شما باشد، با کمی نور که آن را روشن می‌کند، و ترجمه آن به سلولوئید و آن زمان خیلی خلاقانه نیست، می‌بینید.

من فقط فکر نمی‌کردم که اینطور باشد.

با این حال، فکر می‌کنم در 10، 15 سال گذشته یا بیشتر، در برخی از فیلم‌های جدید و در بسیاری از موارد فیلم‌های مستقل، نوعی از تغییر رنگ را می‌بینم، اما می‌بینم که اتفاقی با رنگ می‌افتد.

آن رنگ، برای موضوعات خاص و برخی موارد – فکر می‌کنم در بیشتر موارد، خیلی خیلی عمدی توسط فیلمسازان انجام شده است – گاهی اوقات به نوعی خنثی تبدیل شده است.

و آن بی‌طرفی، آن بی‌طرفی به نوعی جای سیاه و سفید را گرفته است.

رنگی است، اما هیچ پیامی ندارد.

بیانی که متوجه نمی‌شوید رنگی است، خودِ پیام است.

و پیچیدگی، طراحی، سبک و معنای سیاه و سفید را ندارد.

اما دیگر وجود ندارد.

آن دیگر وجود ندارد.

آن مربوط به زمان و مکان دیگری است.

امروزه فیلم‌هایی به صورت سیاه و سفید ساخته می‌شوند.

با این حال، من متوجه شده‌ام که دیجیتال، بین سیاه و سفید دیجیتال و فیلمبرداری واقعی روی سلولوئید سیاه و سفید تفاوت وجود دارد.

بنابراین، شکی نیست که این چیزی است که باید مورد تشویق قرار گیرد.

اما بعضی از فیلم‌های سیاه و سفید، به نوعی، نه همه، اما بعضی‌ها، خودآگاهانه سیاه و سفید هستند.

این نوعی… در طیفی از مثبت تا منفی است، و منفی بودن آن متظاهرانه‌تر است.

و مثبت، درست به نظر می‌رسد، می‌دانید.

اما سیاه و سفید نیز توسط تبلیغات ربوده شده است، و خب، واقعاً توسط همه چیز.

مردم یک تصویر را پانچ می‌کنند و آن را سیاه و سفید می‌کنند.

شما می‌توانید هر چیزی را فیلمبرداری کنید – می‌دانید، من در مورد کامپیوتر بی‌سواد هستم، اما متوجه شدم که می‌توانید هر کاری انجام دهید.

شما هر ترفند ممکن و هر رنگ و ترکیب رنگی ممکن را دارید.

هر جلوه ویژه ممکنی که می‌توانید بلافاصله بدون کار کردن روی جلوه ویژه انجام دهید.

بنابراین به طرز خنده‌داری، در ابتدا نگران این نوع چیزها برای جوانان بودم.

و بعد متوجه شدم، بگذارید آن را از سیستم خود خارج کنند.

بگذارید بفهمند که این هیچ معنایی ندارد، چون دوباره، باید به هسته‌ی وجودی شما و چیزی که سعی دارید بگویید برگردد.

[پخش موسیقی] وقتی داشتیم روی فیلم «گاو خشمگین» تحقیق می‌کردیم، فیلم هشت میلی‌متری رنگی با صدای باب دنیرو وجود داشت که در حال مبارزه با حریف مبارزه‌ای‌اش بود و سعی داشت با جیک لاموتا برای صحنه‌های خاصی از فیلم، طراحی رقص را تمرین کند.

یادم هست که در آپارتمانم، در آپارتمانم در نیویورک، آنها را روی یک صفحه سفید نمایش می‌دادم…